منبت, هنر ایجاد نقشهای برجسته بر روی زمینه کار مثل چوب, سنگ, استخوان و فلز است که در این میان منبتکاری بر روی چوب یکی از شاخههای اصیل هنر منبتکاری است. منبتکاری سنتی آباده با دست و به وسیلهی مغار انجام میشود و همین امر بر ارزش این هنر میافزاید.
به طور یقین نمیتوان تاریخچهی دقیق منبتکاری در ایران را تعیین کرد اما به نظر میرسد، هنر منبتکاری در ایران قدمتی بیش از هزار و پانصد سال داشته باشد. در این میان برخی از شواهد وجود نقش و نگارهای منبتکاری شده را به زمان هخامنشیان برمیگرداند. اما بیشتر کارشناسان مدعی هستند که تاریخچهی این هنر، به زمانی ساسانیان بر میگردد و امروزه آباده بنا بر اسناد تاریخی به عنوان خاستگاه منبت ظریف سنتی شناخته میشود.
86 سال پیش برای متمرکز ساختن هنرهای ملی، هنرستان صنایع قدیمیه در ایران تاسیس شد ومرحوم احمد امامی که از هنرمندان بنام منبتکار در شهرستان آباده به شمار میرفت با هدف ایجاد کارگاه منبتکاری و تعلیم هنرجویان به تهران دعوت شد.مرحوم احمد امامی به همراهی فرزند خود، علی امامی به تهران آمد و کارگاه منبت، به همت این استاد فقید تأسیس شد.
استاد امامی تا سال 1319 خدمات ارزنده و شایان توجهی برای پیشرفت منبت و پرورش هنرمندان قابل و باذوقی در این زمینه انجام داد و آثار نفیس و زیبایی از خود باقی گذاشت. بعد از درگذشت استاد احمد امامی، فرزند او علی امامی- ریاست کارگاه منبتکاری را عهدهدار شد و به آموزش هنرجویان و علاقهمندان این هنر پرداخت. به همت استادان منبتکار آباده و شاگردان تربیت یافتهی ایشان, امروزه این هنر نه تنها در آباده بلکه در سراسر ایران علاقهمندان بسیاری پیدا کرده که مروج این هنر در سایر استانها هستند.
منبع اطلاعات: مرکز پژوهشهای ایرانی و اسلامی دایره المعارف بزرگ اسلامی
https://www.cgie.org.ir/popup/fa/system/contentprint/217481